از حضرت رسول الله (ص) روایت است که فرمودند:سوره بقره را یاد بگیرید پس به درستی که اخذا (خواندن) سوره بقره برکت است و ترک (خواندن) ان حسرت می باشد و ساحران راهی بر سوره بقره ندارند.                                             و از مولایمان حضرت جعفر بن محمد صادق (ص) روایت است که فرمودند کسی که سوره بقره و ال عمران را بخواند روز قیامت می آید در حالیکه آن دو سوره روی او را مثل ابر سایه کردند. 

در مستدرک محدث نوری (ره) از لب اللباب راوندی از حضرت رسول (ص) روایت نموده که ملکی بر آن حضرت نازل شد و گفت:به درستی که خداوند تو را به دو صورت بشارت می دهد که قبل از توبه پیامبری اعطا نفرموده:فاتحةالکتاب و خاتمه های سوره بقره،و از ان حضرت روایت استکه فرمودند فضل سوره حمدمانند فضل حاملین عرش می باشد کسی که سوره حمد را بخواند ثواب حاملین عرش الهی به او اعطا می شود.                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                  و نیز روایت است که فرمودند اگر فاتحةالکتاب در یک کفه میزان قرار گیرد و بقیه قران در کفه دیگر،به درستی که فاتحةالکتاب هفت برابر بر کفه دیگر رجحان دارد.

سوره حمد در مکه نازل شده عبدالله بن عباس گوید چون رسول خدابه رسالت برخاست اولین سخنش این بود              بسم الله الرحمن الرحیم الحمد لله رب العالمین تا به اخر خواند قریش گفتند:ذق الله فاک (خدا دهانت را بشکند) خداوند دهان انان را شکست و خبر دیگری از جناب خدیجه رسیده که ان حضرت از کوه حراء امدند و سوره حمد را خواندند بعدا    یا ایها المدثر نازل شد.                                                                                                                                                                                                                                                                                                 

  اعراف جمع عرف به معنای صخره است.در قران اعراف به صخره هایی بین بهشت و جهنم گفته می شود که در ان افرادی که اعمال خوب و بدشان یکسان باشد هستند و بلاتکلیف مانده اند و منتظر شفاعت پیامبران و معصومین هستند.                                                                                                                                                     

ای سوره مبارکه الرحمن :



این سوره هفتاد و هشت آیه دارد و در مدینه نازل شده است.

نام سوره بر گرفته از آیه اول است و «الرّحمن» هم چون «الله» از نام ها و صفات مخصوص خداوند می باشد.

امام کاظم(ع) فرمود: هر چیزی عروسی دارد و عروس قرآن، سوره الرّحمن است.

در این سوره، آیه "فبایّ آلاء ربّکما تکذّبان" سی و سه مرتبه تکرار شده که بیشترین تکرار در کل قرآن است. جالب آن که این آیه تکراری، هم انسان را مورد خطاب قرار داده و هم جنیان را، که کدام یک از نعمت های بی شمار الهی را تکذیب می کنید؟

در سوره قبل، هشدار تکرار شده بود "عذابی و نذر"، در این سوره نعمت ها تکرار می شود "فبایّ آلاء ربّکما...".

سوره قبل با قیامت شروع و با قدرت الهی تمام شد "اقتربت الساعة... ملیک مقتدر"، ولی این سوره با رحمت شروع و با اکرام الهی پایان می پذیرد "الرّحمن... ذی الجلال و الاکرام".

تفسیر:



 خداوند، رحمان است "الرّحمن". پیامبرش، مایه رحمت است "و ما ارسلناک الاّ رحمة للعالمین". قرآنش نیز رحمت است "هدیً و رحمة للمؤمنین".

"رحمن" نام مخصوص خداوند است که 169 بار در قرآن آمده و 114 مرتبه در هر "بسم الله" تکرار شده است.

در مواردی از قرآن، کلمه "الرّحمن" به جای "الله" به کار رفته است:

"قالوا اتّخذ الله الواحد" ؛ "قالوا اتّخذ الرّحمن ولدا" .

"اتاکم عذاب الله" ؛ "یَمسّک عذاب من الرّحمن".

"قل ادعوا الله او ادعوا الرّحمن".

 حضرت علی(ع) می فرماید: "لا تجعلنّ ذرب لسانک علی من انطقک و بلاغة قولک علی من سدّدک" تندی و تیزی زبانت را برای کسی که تو را سخن گفتن تعلیم داده قرار مده و بلاغت و زیبایی کلامت را به رخ کسی که گفتار تو را قاعده مند و زیبا کرده، مکش.

 "حُسبان" بر وزن "غُفران"، مصدر به معنای "حساب" است. خورشید و ماه حساب دارند. حجم آنها، وزن و جرم آنها، حرکات گوناگون، مدار حرکت، فاصله آنها نسبت به یکدیگر و نسبت به کرات دیگر، مقدار حرکت و مقدار تاثیر آنها بر روی یکدیگر، همه و همه حساب دارد و حساب آنها به قدری دقیق است که دانشمندان، زمان دقیق ماه گرفتگی، خورشید گرفتگی و تحویل سال نو را از مدت ها پیش اندازه گیری و پیش بینی می کنند.

"نجم" هر روییدنی است که ساقه ندارد و "شجر" روییدنی است که ساقه دارد. مراد از "نجم" در این آیه به قرینه "شجر"، گیاه است، نه ستاره آسمان.

منظور از سجده گیاه و درخت در این آیه، خضوع تکوینی آنها در برابر فرامین الهی است که مسیری را که خدا برای آنها تعیین کرده، بی کم و کاست می پیمایند و تسلیم قوانین آفرینش اند.

 قسط در میزان، آن است که نه زیاده خواهی شود نه خسارت و زیان.

بی توجهی به میزان و عدم رعایت انصاف و عدالت در حق مردم، انسان را به فسق و فجور می کشاند و فسق و فجور انسان را به تکذیب وا می دارد. در سوره مطففین می خوانیم: "ویل للمطفّفین" وای بر کم فروشان. سپس می فرماید: "اِنّ کتاب الفجّار..." و آنگاه "ویل یومئذ للمکذّبین" گویا لقمه حرام، مقدمه فجور و فجور مقدمه کفر و تکذیب می شود.

برای برقراری عدل و میزان، اسلام دستورات دقیق و مهمی دارد تا آنجا که در روایات امده است: اگر کفش قاضی تنگ است، نباید در آن هنگام قضاوت کند تا مبادا فشاری که به پای او وارد می شود در قضاوتش اثر بگذارد و او را به عجله و بد خلقی وادارد و از قضاوت بر حق منحرف کند!

 "أنام" به معنای آفریده ها، اعم از جن و انس و همه موجودات روی زمین است. "فاکهة" به هر نوع میوه و "ریحان" به هر گیاه خوش بو گفته می شود. "اکمال" جمع "کِمّ" به معنای پوششی است که میوه را در بر می گیرد، همان گونه که "کُمّ" به معنای آستین است که دست را می پوشند و "کُمّه" بر وزن "قُبّه" به کلاهی گفته می شود که سر را می پوشاند. شاید مراد از "اکمام" در آیه" الیافی باشد که هم چون الیاف روی نارگیل، دور درخت خرما را فرا می گیرد.

"حَبّ" به معنای دانه و "عَصف" به معنای برگ ها و اجزایی است که از گیاه جدا می شود و لذا به کاه نیز "عصف" گفته می شود.

"آلاء" جمع "اِلَی" به معنای نعمت است.

در حدیث می خوانیم: کسی که سوره مبارکه الرحمن را می خواند، هر بار که به آیه "فبایّ آلاءِ ربّکما تکذّبان" می رسد بگوید: "لا بشیءٍ من آلائک ربّ اُکذّب" یعنی ای پروردگار من! هیچ یک از نعمت های تو را تکذیب نمی کنم.

 "صلصال" به معنای گل خشکیده است، "فخّار" به معنای سفال (گل پخته شده) و "مارج" به معنای شعله است. 

 آیا گناهان کبیره و گناهان صغیره‌، در قرآن آمده است‌؟ لطفاً این گناهان را نام ببرید. آیا گناهان کبیره بخشوده می‌شود؟

پاسخ: قرآن در آیات متعددی از گناهان‌، با توصیف و تقسیم بندی‌، یاد کرده است‌. در این آیات‌، گناهان سنگین‌تر با وصف "کبیره‌" و گناهان دیگر ـ که از نظر شدت و زشتی به دستة اول نمی‌رسند ـ با اوصاف "صغیره‌" (کهف‌،49)، "سیئة‌" (نسأ،31)، و "لَمَم‌ْ" یاد شده‌اند. "لَمَم‌ْ" به معنای کارهای کوچک و بی‌اهمیت است که در آیة 32 سورة نجم آمده است‌: "الَّذِین‌َ یَجْتَنِبُون‌َ کَبَغ‌رَ الاْ ?ًِثْم‌ِ وَالْفَوَ َحِش‌َ إِلآ اللَّمَم‌َ إِن‌َّ رَبَّکَ وَ َسِع‌ُ الْمَغْفِرَة‌...; همان‌ها که از گناهان بزرگ و اعمال زشت دوری می‌کنند، جز گناهان صغیره ]که گاه به آن آلوده می‌شوند[; آمرزش پروردگار تو گسترده است‌..."
از این آیه و آیات مشابه (مانند آیة 31 نسأ) استفاده می‌شود که خدای متعال به کسانی که از گناهان کبیره دوری می‌کنند، ولی گاه بر اثر لغزش‌هایی در دام گناهان صغیره گرفتار می‌شوند، دربارة گناهان صغیرة آن‌ها، وعدة گذشت و عفو داده است‌.                                                                                                                                           

 ماجرای گاو بنی اسرائیل در آیات سوره بقره 

  در این آیات، ماجرایی به صورت مشروح آمده است، شاید به این دلیل که این داستان تنها یک بار در قرآن ذکر شده، به علاوه نکات آموزنده فراوانی در آن وجود دارد که ایجاب چنین شرحی می‌کند، از جمله اینکه : بهانه‌جویی شدید بنی اسرائیل در سراسر این داستان نمایان است، و نیز درجه ایمان آنان را به گفتار موسی مشخص می‌کند و از همه مهم‌تر اینکه گواه زنده‌ای است بر امکان رستاخیز. 

بقیه در ادامه مطلب:                                                                                                                                                                        

حسب اخباری که از ناسا انتشار یافته ، تصاویری از ماه وجود دارد که حاکی از وجود یک رشته صخره های تغییر شکل یافته در سطح ماه می باشد که تا عمق آن امتداد یافته و از نیمه دیگر آن برآمده و این دلیلی بر شکافته شدن ماه و پیوند دوباره آن در دورانی از حیات آن می باشد.                                                                                                

 چکیده
قرآن اصیل‌ترین و شناخته‌ترین کتاب آسمانی است که دارای استحکامات قوی می‌باشد. این قرآن کلام الهی است که بر پیامبرش حضرت رسول الله (صلی الله علیه و آله) نازل نمود و خود تعهد نمود که از آن محافظت نماید. «إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّکْرَ وَ إِنَّا لَهُ لَحافِظُون» ادعای تحریف دانستن قرآن قِدمتی طولانی دارد که عده ای سودجو و مغرض و فتنه گر همواره بر تحریف قرآن تکیه کرده‌اند و امروز عده ای که به قرآن ایمان و اعتقاد ندارد اتهام تحریف قرآن را بر علمای شیعه روا می‌دانند. در حالی که در این مقاله بسیاری از علمای شیعه را نام برده‌ایم که آنها به عدم تحریف قرآن قائل هستند و سپس به دلایل پیراستگی قرآن از تحریف پرداخته‌ایم.
کلیدواژگان: قرآن ، تحریف ، علماء ، جمع آوری قرآن ، شیعه .